Het is een onvermijdelijk lied: New York, New York van Frank Sinatra.
Frank Sinatra is in New Jersey geboren. Om precies te zijn op Monroe Street 417. De eenvoudige appartementen staan er niet meer. Die waren al verdwenen toen Frankie in 1998 overleed. Alleen een ster op het trottoir herinnert aan de geboorteplek. Op 12 december –Sinatra zou dit jaar 95 zijn geworden- zijn er steeds minder trouwe fans die die dag bloemen achterlaten, of desnoods een fles van zijn favoriete whiskey Jack Daniels, een drankje dat onder sommige van onze reisleiders met laffe cola light wordt gedronken.
In Hoboken is een tijdlang een museum gevestigd. Maar dit museum “From Here to Eternity": is kort geleden gesloten. Het kostte de eigenaar teveel moeite het open te houden. Hij had behalve een paar originele brieven, foto’s en een zakdoek ook weinig attractiefs te bieden.
Ben je echter fanaat, dan kun je in Hoboken naar een chocoladewinkel aan 537 Garden Street. Eigenaar Mario Lepore geeft –op verzoek- rondleidingen. Aan het einde van zijn tour, die langs zo’n twintig jeugdplekken van Sinatra voert, kun je in zijn winkel nog Frank’s favoriete chocolade kopen: een soort bonbon gevuld met abrikoos. Bij de bakker kun je nog zijn favoriete broodjes kopen: liet Sinatra zelfs speciaal overvliegen naar Hollywood als hij er trek in had.
Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat: met een vette limousine door nachtelijk New York zwerven langs de plekken waar Frank Sinatra uithing. Voor 300 dollar ben je tien uur lang onder de pannen. En als je er nog 50 dollar bij legt, krijg je aan het einde van de nacht nog 5 foto’s mee naar huis. Uncle Sam’s New York Tours regelt het allemaal: Frank Sinatra New York City Night Life Limousine Tour.
De nacht begint al om half zes en duurt tot de volgende ochtend om een uur of half vier. Er is een dresscode:de heren verplicht in kostuum met das; de dames in cocktailjurk met hakken. Je moet ouder zijn dan 21 jaar en je paspoort moet mee.
“Ontdek”, staat op de website voor deze bijzondere nacht stappen, “hoe het zou zijn geweest om een nachtje met Frankie te stappen met een bezoek aan de ‘hottest nightclubs, bars and lounges’.” De toer begint in Sinatra’s stamcafé PJ Clarke’s, een sjieke bar waar de obers vlinderdassen dragen en je favoriete drankje al in hebben geschonken voor je erom hebt gevraagd. Vraag vooral om tafel 20: de vaste stek van de legende.
De volgende stop is Patsy’s Italian Restaurant. Daar at Frankie vaker. Hij schijnt er de laatste tijd wat minder te komen, maar Tony Bennett en Frankie Valli zitten er nog wel met enige regelmaat aan tafel. Vorkje meeprikken: niet bij de tourprijs inbegrepen. Ook al hou je niet van Frankie: het eten schijnt er fantastisch te zijn.
Op 5th Avenue wordt de Rooftop Lounge bezocht. Daar is geen Frankie te horen, maar draait een deejay. Het uitzicht is spectaculair: aanblik van Madison Square en het Empire State Building. Daarna wordt er nog een andere nachtclub bezocht.
Te duur? Je kunt altijd nog zelf naar die bar; je kunt altijd nog zelf aanschuiven in dat Italiaanse restaurant. Mis je dan wat? Ja, het is een typisch Amerikaanse extravagante tour. En wedden dat de reisleider aan het einde van de nacht nog een tip verwacht?
Stel: je bent een fanatiek fan van Bruce Springsteen. Dan moet je naar Asbury Park in New Jersey. Secaucus, waar al onze gasten verblijven, ligt in dezelfde staat. Asbury Park is geen park, het is een stadje. De eerste studio-elpee (ja, het was 1973 en de cd moest nog worden uitgevonden) van Bruce heet Greetings from Asbury Park.
Een echte fan besteedt er een dag aan. Dat heb je ook wel nodig. Asbury Park ligt op een dikke tachtig kilometer van Secaucus: autootje huren en zoeffffffffff. Het is nog een mooie rit ook.
Asbury Park is klein: er wonen nog geen 20.000 mensen. Ooit was het welvarend als een badplaats met veel amusement, waaronder een ouderwetse kermis. Maar toen kwam de vette concurrentie van pretpark Six Flags op een steenworp afstand. Het stadje stierf een zachte dood met het ooit zo florerende toerisme.
En wat is er nog over van Bruce en Asbury Park? Sommige plekken waar The Boss over zingt bestaan nog. Asbury Park is de thuisbasis van de zogenaamde Jersey Shore Sound. Misschien is Bruce er wel de uitvinder van.
Het vaste restaurant van Bruce heet Sonny’s Southern Cuisine. Je kunt er eten. Maar droom niet van een tafeltje naast de muzikale gigant. Als hij er wilt eten, gaan de deuren voor al het andere bezoek dicht.
Het stamcafé van The Boss heet The Stone Poney en is nog steeds open. Dat café is lelijk als de nacht, maar heeft een grote reputatie. Ooit werd het op victoriaanse wijze gesloten: een barbediende droeg een doorkijkblouse. En dat mocht niet van de politie. Enkele jaren later –midden jaren zeventig- heropende de tent. Vanaf die tijd kwam Bruce vaak langs:voor een biertje, voor een optreden:samen met de bijna huisband: Sothside Johnny And The Asbury Dukes. The Stone Poney is in de Amerikaanse muziekgeschiedenis van grote waarde. Nog steeds zijn er optredens.
Mocht je Asbury Park te ver vinden: in New York zijn genoeg platenwinkels te vinden om je onvolledige collectie aan te vullen. Vooral in Greenwich Village zijn nog genoeg obscure tweede handsplatenwinkels te vinden die onmogelijk te vinden elpees verkopen.
Voor de Verenigde Staten is de Esta regeling verplicht. Zeg maar om toestemming te krijgen om Amerika binnen te komen. Dat ging in het verleden met het bekende 'groene' immigratieformulier. Tegenwoordig moet naast dit formulier ook elektronisch 'toestemming' gevraagd worden. Dit geldt voor een periode van 2 jaar.
M.i.v. 8 september moet voor de Esta regeling betaald gaan worden. Simpel gezegd, voor 8 september dus even regelen. Dan is het in ieder geval 2 jaar gratis. De Verenigde Staten gaat hier 14 dollar per persoon voor vragen.
Mocht u het elektronische formulier niet ingevuld hebben dan zullen de luchtvaartmaatschappijen u niet vervoeren. Het moet uiterlijk 72 uur van te voren worden gedaan.
Zeg nu niet dat een marathonloper een beetje gek moet zijn om 26,2 mijl te lopen. Je hebt mensen die nog gekkere dingen doen. Neem bijvoorbeeld New Yorker Mark Malkoff. Binnen 24 uur heeft hij alle filialen van de koffieketen Starbucks in Manhattan bezocht: 171 stuks.
Dit is het overkomen:
18 keer naar de wc
Totaal $ 360 uitgegeven
50 koppen koffie gedronken
27 koekjes geknabbeld
24 flesjes water gedronken
12 cookies gegeten
1 bord pasta
Op den duur hield hij de winkels niet meer uit elkaar. “Mijn lijf was cafeïne, ik kon bijna niet meer praten en mijn ogen stonden wijd open’, zegt hij in dagblad Daily News.
Mark Malkoff: 171 Starbucksfilialen binnen 24 uur
Geheel onvoorbereid begin je niet aan zo’n slopende koffietocht. De man had er twee weken voor getraind en ook omstandig gekeken wat de beste route was om van het ene filiaal naar het andere te komen. Hij heeft artsen geconsulteerd. Malkoff was bang het niet binnen 24 uur te halen en vroeg artsen of het wellicht beter was om met een catheter rond te rijden. Dat zou hem alle toiletbezoeken sparen. Het leek de artsen niet heel erg verstandig. Vandaar dat hij 18 keer een toilet bezocht.
Eenmaal kwam hij voor een gesloten deur. De koffiegigant was net dicht. Met een fooi van 80 dollar wist hij zich naar binnen te praten bij de barista’s –want zo heten de personeelsleden nu eenmaal bij Starbucks.
En waarom hij het deed? Een uit de hand gelopen weddenschap, want normaal drinkt Malkoff namelijk helemaal geen koffie. In het dagelijks leven is hij komiek, filmmaker en theedrinker.
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
Het is wel heel erg grappig. Praat niet over een pr bij de marathon in New York. Onder de vier uur? Knap. Onder de drie uur? Niet onaardig. Een wereldrecord van 2 uur en 1 minuut dan? Ach, best wel indrukwekkend.
Maar neem een voorbeeld aan deze man: in 1 minuut en 54 seconden loopt hij -op zijn gemak- dwars door heel Amerika: van de voet bij de Brooklyn Bridge tot aan de Golden Gate in San Francisco.Even langs Mount Rushmore om een fotootje te maken. Met een ommetje via Las Vegas. Doe hem dat maar eens na: in minder dan 2 minuten.
Aan het einde van het filmpje komt de aap uit de mouw. De razendsnelle wandelaar stopt een briefje in de kontzak van zijn spijkerbroek. Je ziet nog net de aantekeningen. 'Walk Across America' heeft hij doorgestreept. Been there, done that. Volgende op zijn lijstje: rennen met stieren, Mount Everest beklimmen. Nog net leesbaar: Go To The Moon. En heel subtiel is aan die kontzak nog net het lipje van Levi's te zien. Reclame dus. Alleen op het net.
De film is een absolute hit op internet. Op youtube is het filmpje binnen de kortste keren bijna twee miljoen keer bekeken. De makers van de film hebben twee weken door het land gereisd. Tienduizenden foto's gemaakt. Daarvan zijn er 2770 in het filmpje terechtgekomen. Oftewel: 25 per seconde.
Wanneer je Times Square opstapt struikel je welhaast over de rode bussen en de verkopers die willen dat je meerijdt. Daar is natuurlijk helemaal niets mis mee. Wanneer je voor het eerst in New York bent is dat een uitstekende manier om de stad te zien; uit te stappen waar je maar kunt en dan de volgende bus pakken om weer verder te gaan.
Maar er zijn ook heel merkwaardige uitstapjes denkbaar: langs de plekken waar de sterren wonen is er ééntje. Maar ook die is nog redelijk gewoon, want je kunt echt niet op de koffie bij Billy Joel. Die zanger schijnt trouwens veeleer alcohol te schenken.
Op deze site verschijnen af en toe tips die niet in het gewone alledaagse passen. Doe eens iets anders. Boek een andere dagtocht in de grote stad. Food on Foot is een wel heel erg grappige organisatie. Je boekt en dwaalt door een wijk. De reisleider laat je kennis maken met -zoals hij dat zegt- het grootste buffet ter wereld. En dat is New York. Noem maar een land en er is wel een authentiek restaurant te vinden.
Dit zegt Food on Foot over zichzelf: 'We´re real New Yorkers taking you out for real New York food. We´ll introduce you to some of the best and most unique foods and neighborhoods in NYC. We´ll start out as friends and become family'. Het is voor de reisleiders vanzelfsprekend dat ze niet bij Starbucks, McDonalds of andere grote ketens eten. Ze onthullen de voedselgeheimen van de stad.
De organisatie kent veel verschillende dagtochten. Ze hebben elk een eigen thema. Zo is er de ijstour. Ice Cream, You Scream heet dit uitje. Je bent er twee uur mee kwijt. De reisleiders laten je niet op de bus stappen. Het verplaatsen gaat met metro of bus. Of wat te denken van de broodjestour. Kost wel vier uur: 'SANDWICH SALVATION!! Tour includes about 4 New York specialty stops and at least one sweet stop. This tour is pure New York, where we eat SANDWICHES, not just a sandwich''.
Het is wel druk bij deze relatief kleine organisatie. Tevoren boeken is raadzaam. Dat kan via hun site: http://www.foodonfoottours.com
